Net als voorgaande jaren zou het weer bepalen waar ik zou gaan fietsen. Weliswaar ging mijn voorkeur uit naar Zuid Frankrijk en specifieker omgeving Mont Ventoux maar eigenlijk heb ik pas een paar dagen vooraf besloten dat ik naar weer Bedoin zou gaan. De vooruitzichten waren goed en ik wilde het racefietsen combineren met een mountainbike tocht. Mogelijkheden genoeg in die omgeving.

Dag 1: Wie zegt dat de Fransen niet vriendelijk zijn?

Na een reis van 12 uur van Venray naar Bedoin arriveer ik rond 12 uur in de middag bij camping La Garenne. Een oude bekende die mij goed is bevallen, vandaar mijn keuze. Het uitzicht op de Mont Ventoux is vertrouwd. Het waait flink dus het kost me moeite om mijn koepeltentje op te zetten. Om toch even de benen te strekken fiets ik op mijn gemak via de Col de la Madeleine (448 m.) naar Maulucene. De col op zich is goed te fietsen, het weer is heerlijk en de uitzichten prachtig. Na een uurtje fiets ik Maulucene binnen en ga lekker op een terras in het zonnetje een kop koffie drinken. Een voorbij wandelende franse bejaarde bekijkt op zijn gemak mijn fiets en bespreekt een en ander met zijn vrouw. Met name mijn zadel(tje) krijgt nogal commentaar en vriendelijk geeft hij een compliment over mijn fiets en vraagt naar de zitkwaliteiten. Prima dus!! Even later sta ik te kijken bij een plaatselijke fietsenwinkel, de eigenaar komt naar buiten, schudt me de hand en geeft uitgebreid reactie op mijn fiets. Met hetzelfde gemak ga ik via de col terug naar Bedoin. Leuke tocht om in te fietsen. Het enige nadeel is dat ik nu zeker weet dat de klim naar de top via Maulucene met de racefiets onmogelijk is door sneeuw op de weg na Chalet Liotard.

Dag 2: Als ik in de buurt ben, kan ik net zo goed de top erbij pakken.

Het plan is om vandaag via Flassan en Villes sur Auzon door de Gorges de Nesque naar Sault te fietsen. Vandaar wil ik naar Chalet Reynard en indien mogelijk meteen door naar de top van de Mont Ventoux. Het weer is weer heerlijk en de route door de Gorges bekend van een paar jaar geleden. Toch blijft het een prachtige tocht. De omgeving is geweldig, de kloof op sommige plaatsen imposant en het fietsen is ontspannen. Nergens wordt het steil en er is tijd genoeg om rond te kijken. Druk is het niet, zo nu en dan raast er een motor voorbij. Na de tunnels volgt de afdaling naar Sault en net als vorige keer ga ik naar het terras van La Promenade. Uitzicht, fietsers, koffie en een heerlijke salade met geitenkaas. De weg naar Chalet Reynard wijst zich vanzelf en blijkt inderdaad de makkelijkste kant van de Ventoux. Als ik bij het chalet kom, besluit ik maar meteen door te fietsen naar de top. Het waait stevig, waarschijnlijk omdat het al wat later op de middag is. Toch gaat de slotklim prima. Er ligt op plaatsen nog veel sneeuw langs de wegkant. Op één kilometer van de top staat (nog steeds) het monument voor Tom Simpson en onwillekeurig denk ik toch aan het verhaal rond zijn dood. Dan bereik ik de top en geniet van het uitzicht. Da's éénmaal. Aan de Maulucene kant zie ik de sneeuw liggen en ik hoor dat het op de racer onmogelijk is om boven te komen.

Dag 3: Het doel was twee keer op één dag, de realiteit was echt anders.

Tweemaal op één dag naar de top? Of me dat zal lukken? Veel vertrouwen heb ik er niet in maar proberen kan altijd. Eerst maar eens kijken hoe het op de Bedoin route zal gaan. Rustig aan beginnen, sparen voor als het bos komt. Al snel wordt het steiler en in het bos nog steiler. Ik denk altijd dat mijn rem aanloopt tijdens zulke beklimmingen. Het gaat voor geen meter en na een kilometer of drie stop ik. Omdraaien? Stoppen? Ik overweeg het serieus maar bedenk dan dat ik het nog even wil proberen. Stoppen kan altijd nog. Het gaat, het gaat steeds beter en ik rij door naar Chalet Reynard. Even stoppen en meteen door naar boven. Is niks veranderd sinds gisteren, alleen minder wind. Op het laatst wat harken maar dan ben ik weer boven. Foto maken en wat nu? Naar Chalet Reynard voor koffie en eten. Verder naar Sault voor een tweede beklimming zie ik niet zitten. De benen voelen thuis toch beter dan hier, ik zal meer en gerichter moeten trainen voor dergelijke touren.

Dag 4: Twijfel en het stellen van nieuwe doelen. 

Via Col de la Madeleine naar Maulucene en dan naar de top. Afdalen via een route Forrestiere naar Bedoin. Gelet op de sneeuw en het plan ga ik met de mountainbike. In Bedoin zie ik bij het bureau de tourisme dat het weer omslaat. In de middag regen en onweerkans. De klim start meteen in Maulucene maar op de mtb is dat geen probleem. Het weer wel, veel donkere wolken. Twijfel. Het wordt echt steil en ik schakel 30x30. Na het steile gedeelte zie ik dat er meer donkere wolken komen en een donderklap. Ik wil geen risico nemen en draai om. Via een bospad ga ik door Combe Osbourne richting Bedoin. Zeer pittige afdaling, steil en door de grote stenen moet ik goed oppassen. Wel echt biken en als ik uiteindelijk in Bedoin arriveer, de eerste bui. Gelet op de weersverwachting, besluit ik mijn spullen te pakken en vertrek naar huis. Voor later: nog een keer terug naar Maulucene want die kant wil ik nog op en via het bos terug. Voor mij minstens zo leuk als op de racer.