De Castelli's zijn op het laatste moment naar Italië vertrokken. Om precies naar hetzelfde gebied waar ik in juni ben geweest: De Dolomieten in de omgeving van het Sella massief. Nu waren we met z'n vieren, Hans, Driek, Marc en Paul. Aankomt op 1 september en vertrek op 5 september 2006. Een korte maar intensieve trip.

Alhoewel het de bedoeling was om een aantal cols in Zwitserland te gaan beklimmen waren de weersverwachtingen rondom Andermatt zodanig dat we nagenoeg een dag van te voren besloten hebben om toch naar de Dolomieten te gaan. La Bella Italia!!! Maratona des Dolomites!! Het Sella massief en de Marmolada!!

Dag 1: Vertrek, aankomst en eerste klim naar de Passo Pordoi.

Donderdagnacht vertrokken en via de Fernpas tussen Duitsland en Oostenrijk naar Italië. De gastvrouw van Cesa Edelweiss heet ons van harte welkom en is blij mij weer te zien. Dit pension blijft een aanrader als je in deze omgeving gaat fietsen. Na een korte rust toch even fietsen! Waarom lukt het ons nooit om rustig te starten? Op ons gemak fietsen we naar Canazei en beklimmen we de Passo Pordoi. Eerst een aantal haarspeldbochten, langs restaurant Lupo Bianco en kort daarna de afslag richting Pordoi op 2239 meter hoogte. Al met al een pittige klim om in te fietsen maar het gaat ons goed af. De afdaling verloopt prima met hoge snelheden. Voor mij even wennen met een nieuwe fiets. Morgen een zware dag.

Film klim Pordoi:

Dag 2: De dag van de Maratona des Dolomites

Waren we een aantal jaren geleden al tevreden met een enkele beklimming, nu zijn we al zover dat we zo,n onderneming aankunnen/aandurven. Kwestie van training en verleggen van onze grenzen. We starten met de klim naar de Passo Sella. Zeker een van de mooiste beklimmingen die ik ken. De klim loopt lekker en het uitzicht op de flanken van het Sella massief worden alleen maar mooier als je hoger komt. We dalen af richting Wolkenstein en bij Plan de Gralba beginnen we aan de klim naar de Passo Gardena. Een mooie klim, vlak langs steile rotswanden. Op de pas een korte rust. Daarna de snelle afdaling naar Corvara en meteen de klim naar de Passo Campolongo. Kort en de minst mooie van deze tour. Afdalen naar Arabba. In Arabba hebben we een heerlijke pasta gegeten en zijn daarna richting Passo Falzarego gefietst. Eerst een lange, relatief vlakke aanloop en dan de klim naar de pas. Zeker 20 km omhoog. Wat mij betreft de mooiste klim van deze tour vanwege zijn ritme, uitzicht en de pas op zich. Als beloning een espresso en cola. Tot slot weer afdalen naar Arabba en nu de Passo Pordoi  op via de zwaarste kant. Of dat nu zo is omdat het de 6e col van de dag is? Wat een dag!! Italië op z'n mooist. Dolomiti, É stato un piacere.

Dag 3: Rustig aan kennen we niet; Passo Costalunga, Passo Nigra en retour.

Het plan was om te herstellen van de dag van gisteren. Toch waren we nog opvallend fit en al snel besloten we richting Passo Costalunga en Passo Nigra te fietsen. Na de aanloop door het Val di Fassa  begint de klim in Vigo di Fassa. In het begin rustig stijgend, dan een steil gedeelte en eindigend met een aantal kilometers relatief vlak. Na de pas rechtsaf richting Passo Nigra. Een nagenoeg vlakke weg maar het uitzicht op de Rosengarten groep is magnifiek. Vanaf de Passo Nigra zijn we gedaald tot  Cypriano en daar de pas van de andere kant beklommen. Aanvankelijk steil maar als geheel geen bijzondere klim. Vanuit het dal een klim van 24 km, misschien een volgende keer.

Dag 4: Finale klimdag; nog een keer Passo Pordoi en tot slot Passo Fedaia via het dorpje Digonera.

Nog maar een keer de Passo Pordoi. Deze week voor de 3e keer. Toch gaat de klim niet vervelen, integendeel. We doen het rustig aan want de zwaarste klim van deze week moet nog komen. Na de afdaling van de Pordoi richting Arabba en door het dal richting Passo Falzarego. Voordien dalen we af naar het dorpje Digonera. Een prachtig dal. Geen auto's, geen motoren, alleen maar stilte. Zo moest het altijd blijven. Rustig peddelen we naar de voet van de verschrikkelijke Passo Fedaia. Althans, dat was de verwachting. Het was erger dan verwacht. Meteen vanaf het begin steil en daarna steiler. Het zal vast te maken hebben met hetgeen we de voorgaande dagen hebben gedaan maar het was een ware beproeving. Nauwelijks momenten om even bij te komen. Boven hoop je dat het enigszins vlakker wordt maar helaas. Nog steiler. Het resultaat mag er zijn. Uitzicht op de Marmolada gletscher. Afdalen naar Canazei in een sneltreinvaart.

film afdaling Pordoi

 Dag 5: Het zit er weer op voor dit jaar. Voldaan, moe maar met herinneringen aan een prachtig fietsgebied.